Również obszar wydzielany jako gwara lasowska (wchodząca w skład dialektu środkowomałopolskiego) w opracowaniu Eugeniusza Pawłowskiego jest mniejszy niż u innych dialektologów. Obszar wyznaczany przez Kotulę lub Wójtowicz w jego podziale poza tym nachodzi na obszar grupy sandomierskiej dialektu środkowomałopolskiego (od północy, zachodu i południa), jasielsko-rzeszowskiej oraz zachodniolubelskiej dialektu wschodniomałopolskiego starszego (od południowego i północnego wschodu, ), a także na pogranicze dialektów pogranicza wschodniego (poddialektu południowo-wschodniego i północno-wschodniego, czyli wschodniolubelskiego).
Cechy Mazurzenie na całym obszarze z wyjątkiem krańców wschodnich (typowe zarówno dla gwar dialektu małopolskiego, jak i mazowieckiego) (np. wiadereczko → wiaderecko, nieboszczyk → nieboscyk, koszula → kosula). Ubezdźwięcznianie międzywyrazowe jak w dialekcie mazowieckim (i języku ogólnopolskim) na północy regionu (np. bez mankietów → bes mankietuf) i udźwięcznianie międzywyrazowe jak w dialekcie małopolskim i wielkopolskim na południu regionu (np. sok malinowy → sog malinowy). Przez region lasowiacki przebiega z północnego zachodu na południowy wschód izoglosa oddzielająca te dwa procesy fonetyczne.