Budynek łazienek Teodozji Majewskiej, Dom Łaziebny – zabytkowy klasycystyczny budynek łaźni znajdujący się przy ulicy Bednarskiej 2/4, u zbiegu z ulicą Dobrą, w dzielnicy Śródmieście.
Budynek jest siedzibą Wydziału Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Historia Budynek łaźni, zaprojektowany przez Alfonsa Kropiwnickiego, został wzniesiony w latach 1832–1835 z inicjatywy rodziny Stanisława Majewskiego. Majewski należał do wynalazców handelków, czyli sklepów winno-kolonialnych z małą restauracyjką na zapleczu. Dawniej znajdowała się tu łaźnia parowa na kilkanaście osób oraz gabinety z jednoosobowymi łaźniami parowymi. Wodę czerpano z Wisły i oczyszczano w filtrach. Można było wziąć w niej różnorodne kąpiele (ziołowe, żelazne, siarczane), mieściła się tu także jadłodajnia. Łaźnia została wzniesiona przez Teodozję Majewską. Architektonicznie nawiązywała do budynku Komory Wodnej znajdującej się na Pradze, po drugiej stronie zaczynającego się obok mostu łyżwowego, jednak niesłusznie jest uważana za jego odpowiednik.
Charakterystycznym elementem budynku jest płaskorzeźba Porwanie Prozerpiny przez Posejdona autorstwa Pawła Malińskiego umieszczona w tympanonie.
Obok budynku wzniesiono niewielką oficynę, frontem do Wisły. Teodozja Majewska zmarła w 1881, przekazując łaźnię swym dzieciom.