Browning M1917 – amerykański ciężki karabin maszynowy produkowany w końcowym okresie I wojny światowej. Wycofany z uzbrojenia w latach 50. XX wieku.
Historia Swój pierwszy karabin maszynowy działający na zasadzie krótkiego odrzutu lufy John Moses Browning opatentował w 1901. Jednak jego konstrukcja nie spotkała się wówczas z większym zainteresowaniem amerykańskiej armii. Dopiero I wojna światowa i rozbudowa armii amerykańskiej spowodowały pojawienie się w uzbrojeniu amerykańskich żołnierzy większej liczby ciężkich karabinów maszynowych (zarówno skonstruowanych w kraju jak Colt M1914, jak i licencyjnych). Kłopoty z eksploatacją wielu odmiennych typów ckm-ów sprawiły, że w 1916 podjęto decyzję o ujednoliceniu uzbrojenia. Browning zaproponował wówczas zmodernizowaną wersję swojego ckm-u z 1901. W wyniku prób nowy karabin maszynowy wprowadzono do uzbrojenia jako Browning M1917. Jednak przed zakończeniem walk na front dotarło tylko 1200 karabinów maszynowych M1917.
Po wojnie produkcja ckm-u M1917 została w Stanach Zjednoczonych szybko zakończona. Amerykańskiej (mocno zredukowanej po wojnie) armii wystarczały już wyprodukowane egzemplarze. Produkcję licencyjną rozpoczęto natomiast w Belgii, w zakładach FN. Właśnie belgijska wersja ckm-u Browning M1917 stała się wzorem na podstawie którego skonstruowano polski ckm wz.