Do połowy marca 1945 r. dywizja wspierania działania 47 Armii podczas likwidacji przyczółka na wschodnim brzegu Odry pod Dąbiem. Po wykonaniu tego zadania dywizja podporządkowana została Dowództwu 1 Frontu Ukraińskiego. W dniach 23-26 marca 1945 r. przegrupowała się w rejon Zawoni (25 km na północ od Wrocławia). 4 kwietnia 1945 r. otrzymała rozkaz przegrupowania się w rejon Trzebnicy i włączenia w skład 2 Armii Wojska Polskiego. W rejonie Trzebnicy jednostki przygotowywały się do rozpoczęcia operacji berlińskiej.
16 kwietnia 1945 2 Armia Wojska Polskiego rozpoczęła forsowanie Nysy Łużyckiej. Dywizja wspierała działania 2 Armii kładąc ogień artyleryjski na niemieckie stanowiska ogniowe. Po przekroczeniu Nysy Łużyckiej prowadziła działania przełamania obrony rzeki Weißer Schöps i kanału Neugraben.
18 kwietnia 1945 dywizja uczestniczyła w załamaniu uderzenia zgrupowania pancernego feldmarszałka Schörnera w rejonie Wehrkirch. 22 kwietnia – 5 maja 1945 dywizja brała udział w walkach w rejonie Budziszyna, a następnie w operacji praskiej prowadząc działania pościgowe i wspierała ogniem dywizje 2 AWP.