Gleby Gleby Nepalu są silnie zróżnicowane. Na równinie Tarai Phant występują gleby aluwialne – fluwisole, która mają największą wartość dla nepalskiego rolnictwa. Poza tymi glebami na południu kraju występują buroziemy. Na obszarze przedgórza dominują ferrasole o czerwonożółtej barwie, a także gleby brunatne i szare. Te dwa ostatnie typy gleb wykształciły się na podłożu wulkanicznym, należą więc one do andosoli. Tereny wysokogórskie pokrywają gleby inicjalne – litosole i regosole.
thumb|320px|Wysokogórski krajobraz Nepalu
Flora Szata roślinna jest ściśle uzależniona od pięter klimatycznych. Do wysokości 1200 m n.p.m. rosną zwrotnikowe wiecznie zielone lasy. W lasach tych rosną palmy, bambusy, akacje, kasztany, semal, drzewa sandałowe oraz liczne liany i epifity. Wyżej rosną lasy liściaste z dębami, wiązami, brzozami i klonami. Powyżej 2000 m n.p.m. rosną lasy iglaste z cedrem himalajskim, jodłą i świerkiem. Bariera lasów przebiega na wysokościach rzędu 3500 – 4000 m n.p.m. Im wyżej tym drzewa stają się coraz bardziej karłowate. Lasy pokrywają obecnie około 15–17% powierzchni ogólnej. Jednak jeszcze w roku 1970 powierzchnia lasów wynosiła około 30%. Lasy są wycinane głównie z powodów rolniczych. To jednak powoduje, że w Nepalu nie tylko erozji ulegają gleby, ale dochodzi do katastrofalnych osunięć ziemi.