W przeciwieństwie do późniejszych prób podejmowanych przez komunistów, pierwsza kampania asymilacyjna zakładała także przymusowe przyjmowanie chrześcijaństwa. Następne kampanie miały miejsce w latach 30. i 40. XX wieku. Miały one zazwyczaj pokojowy przebieg, choć czasem dochodziło do aktów przemocy. Po upadku komunizmu Pomakom pozwolono powrócić do tradycyjnych nazwisk i kultywować swoje zwyczaje.
Grecy Doskonaląc pobór podatków, w miejscowościach Macedonii, w II połowie XIX wieku, tureckie władze praktykowały przymusowe przypisywanie wszystkich chrześcijan prawosławnych do jednej, wspólnej parafii, dominującego w danej miejscowości obrządku, bułgarskiego lub greckiego. Ówcześnie często posłużyło to także do przymusowej bułgaryzacji nazwisk miejscowych rodzin Greków i Arumunów, w prowadzonych przez bułgarskie kościoły aktach stanu cywilnego. Do pogłębienia tak wywołanego konfliktu między grupami etnicznymi następnie walnie przyczynili się także sterowani z Bułgarii Komitadżi””Emeis oi Ellines - Historia Wojen Współczesnej Grecji”” - t.1.
Z kolei od 1928 r.