7 marca 1948 roku trafił do prokuratury w Świdnicy. Dostał numer 150/48. Przed sądem stanął 30 marca, a sędzią był sędzia Ożarowski. Milch do zarzutów się nie przyznawał i cały czas utrzymywał, że był więźniem jak każdy inny. Po kilku miesiącach do sędziego zgłosił się inny osadzony kapo w świdnickim więzieniu Stanisław Olczyk. Złożył on obszerne zeznania o popełnionych przez Milcha zbrodniach w obozie Groß-Rosen w latach 1941–1945. Proces Milcha po raz drugi ruszył 8 lub 18 stycznia 1949 roku o godzinie 13:45. Podczas procesu zeznawało siedmioro mężczyzn: Józef Doliński zeznał, że Milch dobijał na terenie krematorium osoby, które po wstrzyknięciu śmiertelnego zastrzyku jeszcze przez pewien czas żyły. Miał to robić przy pomocy łopaty. Świadek zeznał też, że Milch przynajmniej dwa razy wykopał pod skazanym stołek spod nóg na szubienicy. Kazimierz Szostak, drugi świadek potwierdza wcześniejsze zeznania: Kolejni świadkowie: Władysław Sikorski i Jerzy Jędrzejczyk mówili: Piąty świadek, osadzony Janusz Olczyk, po raz kolejny wspominał egzekucję czterech osób skazanych za morderstwo starszego obozowego Kaisera: Kolejny świadek, Bolesław Białek, mówił: Białek twierdzi, że w ten sposób zginąć mogło nawet stu więźniów. Kolejny, Mieczysław Mołdawa, w zeznaniach potwierdza słowa wcześniejszych świadków.