Brał czynny udział w organizowaniu występów artystycznych (w wykonaniu żołnierzy), w tym dorocznych humorystycznych szopek noworocznych z postaciami znanych polityków i dowódców Polskiej Armii (pisząc m.in. teksty). Należał też do grupy organizatorów kursów szkoły średniej dla żołnierzy batalionu będąc jednocześnie wykładowcą języka polskiego. Wiosną 1943 roku, podczas reorganizacji batalionu, decyzją dowództwa korpusu przeniesiony do redakcji „Dziennika Żołnierza” (wydawanego w Glasgow). W 1944 roku został wysłany przez naczelne dowództwo do strefy bezpośrednich działań wojennych i stał się korespondentem przy 1 Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej, m.in. w czasie bitwy pod Arnhem. Był również korespondentem z frontu włoskiego. Zakończył służbę w stopniu podporucznika. Za odwagę podczas pełnienia obowiązków został odznaczony Krzyżem Walecznych.
Po wojnie rozpoczął pracę w „Dzienniku Polskim” w Londynie, a w 1952 roku został pracownikiem Rozgłośni Radia Wolna Europa, gdzie był zastępcą Jana Nowaka-Jeziorańskiego. Opuścił rozgłośnię wskutek konfliktu ze swoim szefem i wyemigrował do USA (1956);