Młode umieją latać po 21–28 dniach.
Status zagrożenia i ochrona Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2012 roku uznaje gąszczaka krzykliwego za gatunek zagrożony (EN – endangered); wcześniej, od 1994 roku miał on status gatunku narażonego (VU – vulnerable). Liczebność populacji szacuje się na 1100–1600 dorosłych osobników (najlepsze przybliżenie: 1380). Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny. Historyczne spadki zasięgu występowania tego gatunku przypisuje się zmianom reżimu wypalania buszu przez człowieka. Obecnie głównym zagrożeniem są rozległe, niekontrolowane pożary buszu o dużej intensywności, potęgowane przez to, że ptak ten ma ograniczone zdolności rozprzestrzeniania się. By powstrzymać spadki liczebności, gąszczak krzykliwy został (z różnym skutkiem) introdukowany bądź reintrodukowany w kilku lokalizacjach, między innymi na wyspie Bald Island. Prawie cały zasięg występowania gatunku leży w obrębie obszarów chronionych. Gąszczak krzykliwy został ujęty w I załączniku konwencji waszyngtońskiej (CITES).
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Gąszczaki Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Fauna endemiczna Australii Kategoria:Taksony opisane przez Johna Goulda Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1844 roku