Diego Flórez de Valdés (ur. ok. 1530, Las Morteras (Asturia), zm. 1595 tamże)) – hiszpański XVI-wieczny admirał. Jeden z dowódców Wielkiej Armady, pełnił funkcję szefa sztabu i doradcy księcia Medina-Sidonia.
Diego Flórez de Valdés urodził się około roku 1530 (dokładna data nieznana) w parafii San Esteban de Las Morteras w prowincji Asturia jako drugi syn rodziny szlacheckiej. W 1550 roku wstąpił do marynarki wojennej, w roku 1555 udał się do Peru i Chile. Od 1565 służył we flocie hiszpańskich Indii Zachodnich, brał udział w podboju Florydy oraz zwalczaniu francuskich prób osadnictwa w Ameryce północnej (Fort Caroline). Po powrocie do Hiszpanii, w uznaniu zasług został mianowany przez króla Filipa II rycerzem zakonu Santiago. Po powrocie na Antyle służył dalej we flocie Indii Zachodnich, a w 1581 został mianowany dowódcą floty Tierra del Fuego y Chile, której zadaniem było zabezpieczenie przed atakami angielskich piratów hiszpańskich posiadłości w Brazylii (niedawno przejętej od Portugalczyków) i Chile, ochrona drogi morskiej przez cieśninę Magellana oraz wspieranie hiszpańskiego osadnictwa. W 1584 Diego Flórez de Valdés powrócił do Hiszpanii.