Zasłynął jako autor celnych, zwięzłych aforyzmów, które umieszczał w swoim dzienniku. Był zaprzyjaźniony z wieloma sławami paryskiego życia literackiego swoich czasów, znał m.in. Marcela Schwoba czy Ludwika-Alfreda Natansona, wydawcę „La Revue blanche”. W dzienniku zapisał wiele uwag o takich artystach, jak Paul Verlaine, Henri Toulouse-Lautrec, Sarah Bernhardt, Maurice Barrès czy Oscar Wilde.
Jules Renard w 1900 otrzymał Legię Honorową, a w 1907 roku został wybrany na członka Akademii Goncourtów. Zmarł przedwcześnie na miażdżycę tętnic w wieku 46 lat.
Utwory wydane po polsku 1958 Rudzielec, tłum. Jadwiga Bułakowska (oryg. Poil de carotte) 1993 Dziennik, tłum. i oprac. Joanna Guze (oryg. Journal 1887-1910)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dramaturdzy francuskojęzyczni Kategoria:Francuscy dramaturdzy XIX wieku Kategoria:Francuscy prozaicy XIX wieku Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Prozaicy francuskojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1910