Historia Początkowo proponowano, jako miejsce posadowienia pomnika, plac Kolegiacki, ale ostatecznie zwyciężył plac Działowy – urbanistycznie jakby stworzony pod tego rodzaju rozwiązanie. Pierwszym terminem, w którym zamierzano odsłonić pomnik był 10 czerwca 1888 (złote gody cesarskiej pary). Z uwagi jednak na śmierć kolejnych cesarzy (Wilhelma I i Fryderyka III), ostatecznie monument odsłonięto 22 września 1889, bez udziału władz centralnych. Władzę duchowną reprezentował natomiast arcybiskup Julius Dinder.
Robert Baerwald, autor pomnika, dzięki temu projektowi stał się znany i otrzymał szereg dalszych zamówień.
Podobnie, jak wszystkie pruskie pomniki w Poznaniu, tak i ten zburzono w kwietniu 1919 i przekazano do przetopienia na monumenty polskie.
Zobacz też Pomnik Ottona von Bismarcka w Poznaniu Pomnik nachodzki w Poznaniu Pomnik Fryderyka III w Poznaniu Pomnik Wilhelma I w Gdańsku Pomnik Wilhelma I w Szczecinie Pomnik Wilhelma I w Toruniu
Przypisy
Bibliografia Witold Molik, Poznańskie pomniki w XIX i początkach XX wieku, w: Kronika Miasta Poznania, nr 2/2001, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2001, s. 23-34, ISSN 0137-3552. Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, .
Wilhelm I Poznań Kategoria:Stare Miasto (Poznań) Kategoria:Pomniki zlikwidowane w 1919 w Polsce