Ponadto w sezonie 1972/1973 zdobył Małą Kryształową Kulę za triumf w klasyfikacji giganta, a w sezonie 1975/1976 był trzeci w klasyfikacji slalomu.
Wystartował na mistrzostwach świata w Sankt Moritz w 1974 roku, zdobywając srebrny medal w gigancie. Uplasował się tam między dwoma Włochami: Gustavem Thönim i Piero Grosem. Był to jego jedyny medal wywalczony na międzynarodowej imprezie tej rangi. Na tej samej imprezie wystąpił też w slalomie, jednak został zdyskwalifikowany w drugim przejeździe. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku był czternasty w gigancie, a w slalomie nie ukończył pierwszego przejazdu.
Po zakończeniu kariery sportowej był komentatorem dla stacji ORF, relacjonując głównie zawody slalomu i giganta.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas Strata Zwycięzca 14. 10 lutego 1976 Innsbruck Gigant 3:26,97 +6,83 Heini Hemmi DNF1 14 lutego 1976 Innsbruck Slalom 2:03,29 – Piero Gros