thumb|Statua Severo Ochoa w Madrycie Severo Ochoa de Albornoz (ur. 24 września 1905 w Luarca, zm. 1 listopada 1993 w Madrycie) – hiszpański biochemik, genetyk, biolog molekularny, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1959 roku za prace związane z syntezą RNA.
Życiorys Był synem Severo Ochoa, prawnika i biznesmena, i Carmen de Albornoz. Skończył Málaga College (B.A. w roku 1921) i Medical School of the University of Madrid (M.D. w roku 1929), a następnie pracował pod kierunkiem O. Meyerhof'a w Kaiser Wilhelm Institut für Medizinische Forschung w Heidelbergu. W latach 1931–1935 był wykładowcą fizjologii na Uniwersytecie w Madrycie. Pierwszy problem naukowy dotyczący enzymologii rozwiązywał w latach 1932–1934 w Narodowym Instytucie Badań Medycznych w Londynie (z H.W. Dudleyem). Po powrocie do Madrytu wykładał fizjologię i biochemię. Kierował Zakładem Fizjologii Instytutu Badań Medycznych. W roku 1936 otrzymał stanowisko asystenta w Heidelbergu, gdzie badał reakcje enzymatycznej glikolizy i fermentacji, a w latach 1938–1941 pracował na Uniwersytecie Oksfordzkim pod kierunkiem Rudolpha Petersa (badania funkcji biologicznej witaminy B1.