Florian Antoni Budniak (ur. 17 czerwca 1910 w Boroszowie na Śląsku Opolskim, zm. 22 września 1993 w Poznaniu) – inżynier leśnik, żołnierz kampanii wrześniowej, od 1940 roku członek ZWZ, dowódca kampanii partyzanckiej na terenie Radomszczyzny. Po wojnie, 1949 aresztowany za działalność w AK, został skazany na 15 lat więzienia. Po amnestii w 1956 roku pracował w Instytucie Technologii Drewna w Poznaniu. Syn leśniczego Franciszka, żołnierza I wojny światowej i Marii z domu Grzęda. Żonaty ze Stefanią z domu Stawowy. Żona została aresztowana, kiedy Budniak schował się przed Niemcami. Pomimo brutalnego przesłuchania nie wyszedł z ukrycia natomiast żona Stefania została aresztowana i przekazana do Auschwitz.
Rodzina, czas nauki Florian Antoni Budniak urodził się 17 czerwca 1910 roku w Boroszowie na Śląsku Opolskim. Był synem Franciszka i Marii z domu Grzęda. Jego ojciec brał udział w walkach I wojny światowej, m.in. pod Verdun, a od 1918 roku skierowany przez DLP w Poznaniu został leśniczym w Sarnicach. Florian ukończył szkołę w Czeszewie, a następnie Gimnazjum im. Bergera w Poznaniu, gdzie zdał maturę w 1929 r. Stopień inżyniera leśnictwa uzyskał w 1933 r. na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego.