Andrzej Cikoto MIC (ur. 5 grudnia 1891, zm. 13 lutego 1952) – duchowny katolicki obrządku bizantyjsko-słowiańskiego, białoruski działacz, egzarcha apostolski Harbinu w latach 1939–1948. Generał zakonu marianów.
Życiorys Edukacja Andrzej Cikoto ukończył gimnazjum w Oszmianie. Po szkole średniej kształcił się w seminariach duchownych. Początkowo studiował w Wilnie, następnie w Sankt Petersburgu. W 1917 r. na Akademii Duchownej w Sankt Petersburgu otrzymał tytuł kandydata teologii.
Duchowny rzymskokatolicki W 1914 r. przyjął święcenia kapłańskie. Po zakończeniu studiów w 1917 r. został proboszczem w parafii rzymskokatolickiej św. Kazimierza w Mołodecznie. Zaangażował się w działalność oświatową. Jego staraniem otwarto w mieście szkołę polską.
W 1919 r. zrezygnował z probostwa i został profesorem seminarium duchownego w Mińsku. Pełnił funkcje prokuratora seminarium oraz wykładowcy teologii fundamentalnej i dogmatycznej. W czasie wojny polsko-bolszewickiej opuścił Białoruś i powrócił na Litwę. W 1920 r. na prośbę biskupa Jerzego Matulewicza wstąpił do zakonu marianów.