Wielu żołnierzy chorowało po powrocie (zwłaszcza na malarię), znaczna część zmarła.
Rozwiązanie jednostki 15 września 1898 roku całe wyposażenie jednostki, w tym broń i konie, zostało zwrócone rządowi Stanów Zjednoczonych. Żołnierze pożegnali się ze swym dowódcą i tym samym 1 Regiment Kawalerii Ochotniczej został rozwiązany. Zanim rozjechali się do domów, Roosevelt wygłosił krótkie przemówienie, wychwalając ich przewagi wojenne, wyrażając dumę z faktu bycia ich dowódcą i przekonanie, że chociaż są bohaterami, będą potrafili wrócić do życia w społeczeństwie, jak inni, zwyczajni obywatele.
Wielu żołnierzy nie potrafiło odzyskać pracy utraconej w chwili wyruszenia na wojnę. Niektórzy, ranni i chorzy, przez długi czas nie mogli podjąć żadnej pracy. Powrót do codziennego życia ułatwiła im pomoc prywatnych darczyńców, którzy w znacznej liczbie złożyli się na stworzenie dla nich funduszu pomocowego.
I wojna światowa W chwili gdy Stany Zjednoczone przystąpiły do wojny przeciwko państwom centralnym, Kongres upoważnił Roosevelta do zorganizowania czterech dywizji ochotniczych na wzór Rough Riders.