W XX wieku, obok utworów post- czy neoromantycznych na fortepian, powstały też nokturny programowe o charakterze suitowym (np. C. Debussy, 3 Nokturny na orkiestrę: Nuages, Fêtes, Sirènes), orkiestrowe i kameralne.
Wybrane nokturny kompozytorów polskich Fryderyk Chopin – cykle nokturnów na fortepian op. 9 i 15; Maria Szymanowska - nokturn As-dur na fortepian (1825?); Emanuel Kania - nokturn A-dur op. 44 nr 4 (1878); Antoni Rutkowski - Nocturne C-dur op. 14 (ok. 1883); Mieczysław Surzyński - 2 nokturny op. 3 na fortepian (ok. 1888); Zygmunt Zaremba - nokturn fis-moll op. 55 na skrzypce i fortepian (ok. 1888); Ignacy Krzyżanowski - Nokturny op. 25 (1861); Deux Nocturnes op. 50 (1892); Ignacy Jan Paderewski - Nocturne B-dur, Miscellanea, Série de morceaux pour piano, op. 16 nr 4 (1892); Mieczysław Malcz - Nocturne Italien Ges-dur op. 12 na fortepian (ok. 1896); Ignacy Feliks Dobrzyński - Nocturne f-moll op. 46 na skrzypce i fortepian (1898?)IMSLP: Ignacy Feliks Dobrzyński, Nocturne op. 46, partytura. Ludomir Różycki - Dwa nokturny op.