mały|Karta SIM z numerem PIN. Osobisty numer identyfikacyjny (, PIN) – kod alfanumeryczny lub hasło służące do uwierzytelniania.
Używany jest on najczęściej do: wypłaty gotówki w bankomacie lub dokonania płatności w placówce handlowej/usługowej za pomocą magnetycznej lub mikroprocesorowej karty płatniczej, umożliwienia dostępu do terminalu telefonii komórkowej (GSM, 3G, 4G itd.).
Typowy PIN składa się z czterech cyfr, tworzących liczbę z zakresu 0000–9999. Według normy ISO 9564 długość kodu PIN powinna mieścić się między 4 a 12 znakami, jednak jednocześnie nie zaleca użycia kodów dłuższych niż 6 znaków, ze względu na zbyt dużą trudność w ich zapamiętaniu.
Zwykle przyjmuje się, że trzecia błędna próba wprowadzenia kodu PIN przy uwierzytelnianiu powoduje zablokowanie nośnika, uniemożliwiając wykonanie jakiejkolwiek operacji. W przypadku telefonu komórkowego blokowana jest karta SIM, jednak można ją łatwo odblokować poprzez wprowadzenie odpowiedniego kodu PUK. Jeśli jednak kod PUK zostanie wprowadzony dziesięć razy błędnie, karta SIM zostaje trwale zablokowana (unieważniona). Możliwe jest jedynie wybranie z telefonu numeru 112.