thumb|Jedyne kolorowe zdjęcie testu thumb|Wieża w punkcie zero thumb|„Gadżet” przygotowany do próby thumb|Trinity 16 ms po detonacji. Kula ognia ma około 200 metrów wysokości thumb|Nagranie z testu Trinity () – kryptonim, nadany przez Roberta Oppenheimera, pierwszego naziemnego testu broni atomowej przeprowadzonego przez Stany Zjednoczone 16 lipca 1945 roku. Detonacja bomby plutonowej miała siłę około 20 kiloton i jest uznawana za początek ery atomu. Test Trinity był momentem kulminacyjnym kilkuletniego programu prac nad bronią jądrową, znanego jako Projekt Manhattan.

Test przeprowadzono na pustyni w pobliżu miasta Alamogordo w Nowym Meksyku, w miejscu nazywanym przez hiszpańskich konkwistadorów Jornada del Muerto (hiszp. „droga umarłego”), na poligonie noszącym obecnie nazwę White Sands Missile Range.

Przygotowania Przygotowania do eksplozji trwały niemal rok. W odległości 9–10 kilometrów od wyznaczonego punktu zero wybudowano trzy schrony obserwacyjne. 7 maja 1945 roku przy użyciu 108 ton trotylu wymieszanego ze zużytym paliwem jądrowym przeprowadzono próbny wybuch kalibracyjny. Do celów właściwego eksperymentu wybudowano 30-metrową stalową wieżę z platformą na szczycie do umieszczenia ładunku nuklearnego.