Bitwa pod Jaworowem – wrześniowe walki wielkich jednostek i oddziałów Armii „Małopolska” przebijających się do Lwowa.
Koncentracja 13 września 1939 mianowany dowódcą Frontu Południowego gen. Kazimierz Sosnkowski w Przemyślu objął bezpośrednie dowodzenie nad dywizjami Armii „Małopolska”.
Celem połączenia z oddziałami obrony Lwowa, zablokowanego od zachodu przez wydzielony oddział niemieckiej piechoty zmotoryzowanej, dowódca frontu zadecydował o przeniesieniu kwatery ze Lwowa do odciętych jednostek w Przemyślu. Po przybyciu samolotem do Przemyśla podjął decyzję marszu po osi Gródek Jagielloński – Lwów, z uwagi na wylesiony teren szosy Lwów-Przemyśl i możliwe konsekwencje ataków Luftwaffe, nocnymi marszami poprzez częściowo zalesione tereny na północ od szosy. Dywizje otrzymały określone zadania: 38 Dywizja Piechoty ześrodkować się pod Sądową Wisznią, 11 Karpacka Dywizja Piechoty – pod Mościskami, a 24 Dywizja Piechoty w okolicach Tyszkowic.