38 Dywizja Piechoty do działań wyruszyła z opóźnieniem. Przyczyną było silne bombardowanie i brak koordynacji dowodzenia tyłami 24 DP. Tabory tej ostatniej nie zwolniły w określonym czasie dróg marszu przeznaczonych dla dywizji pierwszego rzutu. Dopiero około 21:00 II batalion 98 pułku piechoty zajął Czarnokońce, a II batalion 97 pułku piechoty opanował Rodatycze. Przeciwnik stawił silny opór jedynie we wsi Hartfeld. Tu, na styku podgrup „Zimmer” i „Ernst”, atakowały z powodzeniem I i III batalion 97 pp. Wieś została zdobyta we wczesnych godzinach rannych. Wzięto jeńców, zdobyto pojazdy mechaniczne, cysterny i transportery. Zdobycz zniszczono granatami. Atakujący dalej 98 pułk piechoty osiągnął Dobrostany.
W nocnym boju na kierunku północnym Polacy osiągnęli zdecydowane zwycięstwo. Zmotoryzowany pułk SS „Germania” poniósł duże straty w sile żywej i utracił większość ciężkiego uzbrojenia i sprzętu bojowego. Dowódca niemieckiej 14 Armii wycofał go z frontu. Na południu Grupa „Utz” z niemieckiej 1 DG utrzymała jednak swoje pozycje i odparła polskie natarcie.
24 Dywizja Piechoty, działając jako II rzut zgrupowania, maszerowała całą noc i późnym popołudniem osiągnęła las na północ od Mołoszkowic.