Artykuły Franka Colby'ego z 1949 i L. M. Boyda z 1979 zawierały tezę, że „cellar door” były ulubionymi słowami Edgara Allana Poe i że refren „Nevermore” z Kruka został wybrany jako najbliższe słowom „cellar door”, jakie autor mógł wymyślićBoyd, Louis M. „Quoth the raven „cellar door"?”. Reading Eagle (Reading, Pennsylvania): s. 5 (15 stycznia 1979). To z kolei mogło pochodzić z eseju Almy Blount z 1914 rokuBlount A. „III: Melody and Harmony”. Intensive Studies in English Literature. New York: Macmillan 1914. ss. 30–31: Poe, który dokładnie badał efekty dźwiękowe, twierdził, że wybrał słowo „Nevermore” w „Kruku” głównie z tego powodu, że słowo to zawiera najbardziej dźwięczną samogłoskę, o, a także najbardziej „twórczą” spółgłoskę – „r”. Przytaczana jest zabawna historia o włoskiej damie, która nie znała słowa po angielsku, ale która słysząc słowa cellar door była przekonana, że wyrażenie to musi pochodzić z języka muzycznego. Gdyby to wyrażenie nie było w naszych umysłach beznadziejnie przywiązane do jego skromnego znaczenia, my też moglibyśmy być oczarowani połączeniem spółgłosek szczelinowych, płynnych i samogłosek.