przypisuje pomysł „językowej komisji profesorów (...) z 1936 roku”. Richard Lederer w Crazy English twierdzi, że H.L. Mencken w ankiecie z 1940 roku cytował „studenta z Chin” jako autora tej obserwacji.
Jacques Barzun w 1991 roku napisałJacques Barzun, An Essay on French Verse for Readers of English Poetry (New Directions, 1991). : Odkryłem jego ulotny charakter wiele lat temu, gdy mój przyjaciel Japończyk, z którym wielokrotnie rozmawiałem o literaturze, powiedział mi, że dla niego i niektórych jego anglojęzycznych przyjaciół najpiękniejszym słowem w tym języku jest „cellardoor”. Dla mnie nie było ono piękne i zastanawiałem się, w czym kryje się jego sugestywność dla Japończyków. Czy dlatego, że uważają l i r za trudne do wymówienia, a dzięki temu słowo wydaje się niedostępne i fascynujące? Spytałem Tatsuo Sakumę, tego przyjaciela, i dowiedziałem się, że nigdy nie widział amerykańskich drzwi do piwnicy, ani wewnątrz, ani na zewnątrz domu – typowych dwóch klap pod pochyłym gzymsem. Nie ma wątpliwości, że brak znajomości tego obrazu przydawał słowu uroku. Podobało mu się również, gdy idąc do restauracji słyszał kelnera pytającego, czy chciałby „sałatkę czy smażone warzywa” („salad or roast vegetables”), ponieważ i tym razem słyszał połączenie 'salad or'.