thumb|300px|Konferencja w Somerset House, podczas której podpisano pokój londyński Pokój londyński 1604 – traktat pokojowy zawarty pomiędzy Hiszpanią Filipa III a Anglią Jakuba I, który zakończył wojnę pomiędzy tymi państwami trwającą od 1588 r., tj. od nieudanej inwazji morskiej Wielkiej Armady na wyspy brytyjskie. Angielskim kupcom traktat gwarantował swobodę handlową, zaś Hiszpania zyskiwała dzięki wstrzymaniu angielskiej pomocy zbuntowanym prowincjom niderlandzkim.
Tło konfliktu i przyczyny pokoju Wojna pomiędzy Anglią a Hiszpanią zaczęła się od wsparcia zrewoltowanych Zjednoczonych Prowincji niderlandzkich, udzielonego przez królową Elżbietę I. W 1585 r. wysłała ona Holendrom ok. 6 tys. wojska z Robertem Dudleyem, księciem Leicester na czele. To z kolei było podstawowym pretekstem wyekwipowania przez Filipa II Wielkiej Armady, która w 1588 r. ruszyła w kierunku wysp brytyjskich i poniosła druzgoczącą klęskę. Przez następne lata do Niderlandów płynął z Londynu nieprzerwany strumień pieniędzy, ludzi i zaopatrzenia. Z kolei na morzach operowali angielscy korsarze – Francis Drake, John Hawkins i Walter Raleigh, atakujący głównie hiszpańskie statki handlowe. W 1599 r. Anglicy bez powodzenia usiłowali zdobyć A Coruñę, z kolei Hiszpanie próbowali wzniecić powstanie w Irlandii.