Synami Dawida byli kolejno: Amnon – syn Achinoam z Jizreel, ur. w Hebronie, Kileab – syn Abigail, ur. w Hebronie, Absalom – syn Maaki z Geszur, ur. w Hebronie, Adoniasz – syn Chaggity, ur. w Hebronie, Szefatiasz – syn Abitali, ur. w Hebronie, Jitream – syn Egli, ur. w Hebronie, Szimea lub Szammua – syn Batszeby, ur. w Jerozolimie, zapewne identyczny z dzieckiem, którego śmierć przepowiedział prorok Natan, Szobab – syn Batszeby, ur. w Jerozolimie, Natan – syn Batszeby, ur. w Jerozolimie, Salomon – syn Batszeby, ur. w Jerozolimie, Jibchar – ur. w Jerozolimie, Eliszua – ur. w Jerozolimie, Nogah – ur. w Jerozolimie, Nefeg – ur. w Jerozolimie, Jafija lub Jafia – ur. w Jerozolimie, Eliszama – ur. w Jerozolimie, Eliada lub Beeliada – ur. w Jerozolimie, Elifelet lub Elpalet – ur. w Jerozolimie.
Działalność polityczna thumb|200px|Królestwo Izraela w momencie śmierci króla Dawida Dążył do zjednoczenia plemion Izraela, odparcia wrogów i powiększenia terytoriów państwa. Podbił i włączył do monarchii izraelskiej jako prowincje – Edom, Moab, Ammon oraz okręg Aram-Damaszek. Ujarzmił Filistynów, zostawiając im jednak autonomię pod rządami własnych królów.