Holy Loch Refit Site One – amerykańska baza okrętów podwodnych w Szkocji, w latach 1961–1992 służąca jako miejsce stacjonowania 14 eskadry strategicznych okrętów podwodnych (SUBRON 14) wyposażonych w pociski balistyczne SLBM, zwłaszcza Polaris A-1, Polaris A-2, Polaris A-3 i Poseidon C-3. W latach wcześniejszych, w tym w czasie drugiej wojny światowej, baza brytyjska.
Historia i cele bazy Pierwsza generacja amerykańskich amerykańskiego morskiego systemu strategicznego odstraszania nuklearnego dysponowała pociskami balistycznymi Polaris, a następnie Poseidon o ograniczonym jedynie zasięgu 2200 do 4600 km. Celem skrócenia czasu niezbędnego dla przejścia do wyznaczonych rejonów patroli, marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych potrzebowała baz w wysuniętych lokalizacjach, w których okręty podwodne mogłyby wymieniać załogi oraz otrzymywać zaopatrzenie. Pozyskała wobec tego trzy bazy poza terytorium USA: Naval Base Guam w Apra Harbor na wyspie Guam, Naval Station Rota w hiszpańskiej Rocie oraz Holy Loch Refit Site One w Holy Loch w Szkocji.