Na tym odcinku ulica jest jednokierunkowa, w kierunku wschodnim (malejących numerów posesji).

Historia Zmiany przebiegu Tradycyjnie ulicę opisywano jako zbiegającą w dół od Nowego Światu. W XVIII wieku był to trakt schodzący ze skarpy wśród ogrodów w coraz głębszym wąwozie i tuż pod skarpą skręcający na południe. Przez pewien czas po skarpie do górnej części wiodły drewniane schody. Jako ulica, Smolna otrzymała nazwę w 1771 roku – bądź od nazwiska właścicieli gruntów, Smółków lub Smółkowskich, bądź od zlokalizowanego przy niej magazynu smoły. W XVIII wieku ulica miała 840 metrów długości. Ulicę zabudowano w XIX wieku, a w 1870 roku wyodrębniono ul. Smolną Górną i ul. Smolną Dolną. Bieg swój rozpoczynała w górnej części miasta, od Nowego Światu podążała równolegle do późniejszej Alei Jerozolimskiej, a następnie skręcając pod kątem prostym, kończyła się u zbiegu ulic Książęcej, Rozbrat i Czerniakowskiej. Tuż po skręcie na południe krzyżowała się z aleją 3 Maja i dalej biegła tuż pod skarpą wzdłuż zabudowań fabryk rządowych, a później Zakładów „Lilpop, Rau i Loewenstein” (Smolna 2 po lewej stronie;