W 1982 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Schladming, gdzie zajęła siódme miejsce w slalomie i dziesiąte w gigancie. Podczas rozgrywanych pięć lat później mistrzostw świata w Crans-Montana wywalczyła srebrny medal w slalomie, rozdzielając na podium Szwajcarkę Erikę Hess i Mateję Svet z Jugosławii. Był to jej jedyny medal wywalczony na międzynarodowej imprezie tej rangi. W 1984 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, gdzie zajęła 27. miejsce w gigancie i czwarte w slalomie. W drugiej z tych konkurencji walkę o podium przegrała Ursulą Konzett z Liechtensteinu o 0,34 sekundy. Taki sam wynik osiągnęła na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Calgary. Po pierwszym przejeździe zajmowała dziesiąte miejsce, tracąc do prowadzącej Vreni Schneider 1,62 sekundy. W drugim przejeździe uzyskała drugi czas, co dało jej czwarty łączny czas. Tym razem walkę o brązowy medal przegrała z Christą Kinshofer z RFN o 0,37 sekundy.
W 1988 roku zakończyła karierę.
Jej mężem jest były biegacz narciarski Alois Stadlober, ich córką jest Teresa Stadlober.