Obrazy przedstawiające biczowanie Chrystusa pochodzą z tego samego okresu i powstały podczas pierwszego pobytu malarza w Neapolu. Zostały namalowane na zlecenie neapolitańczyka Tommasa Franchiego do kaplicy w kościele San Domenico Maggiore w Neapolu. Dzieła nawiązują do własnych przeżyć autora dotyczących okresu rzymskiegoPodczas pobytu w Rzymie Caravaggio trafił do więzienia, będąc podejrzanym o zabójstwo. Tam był przesłuchiwany; stosowano wobec niego drastyczne metody, m.in. był przywiązany do koła i chłostany. Por. G. Lambert, Caravaggio, s. 78.. Według włoskiego historyka sztuki Roberta Longhiego jest to jeden z najbardziej wzruszających obrazów:
Epizod biczowania Caravaggio przedstawił na tle pustej sali z jedną kolumną pośrodku. Postać Chrystusa otaczają trzej oprawcy (wersja z Neapolu), odtworzeni w realistyczny, charakterystyczny dla artysty sposób. Twarz Jezusa, choć cierpiąca, przepełniona jest szlachetnością i kontrastuje z brutalną mimiką jednego z katów. Światło było jednym z podstawowych narzędzi Caravaggia, a jego efekty światłocieniowe nadawały postaciom i scenom swoistej wyrazistości. W Biczowaniu światło pada z lewej strony i uwypukla poszczególne elementy i detale. Z anatomiczną precyzją ukazane zostały ramię pochylającego się oprawcy oraz bark mężczyzny podtrzymującego Jezusa.