Badania archeologiczne szacują obecność ludzi na tych terenach od trzech tysięcy lat, kiedy to Ludzie Thule, przodkowie dzisiejszych Inuitów przybyli z ziemi Baffina. Przypuszcza się, rejon Ivujivik mógł być miejscem, od którego zaczęła się migracja Inuitów na tereny dzisiejszej prowincji Quebec. Tłumaczy to obecność Inuitów wzdłuż wybrzeża Zatoki Hudsona. Na pobliskiej wyspie Digges miało miejsce pierwsze w historii spotkanie Europejczyków z Inuitami z Nuavik. Miało to miejsce w 1610 roku, podczas ostatniej misji Henry’ego Hudsona.
W 1909 roku Kompania Zatoki Hudsona założyła faktorię handlową w zatoce Eryka, nieopodal przylądka Wolstenholme. W 1938 roku na terenie dzisiejszej osady utworzono misję katolicką, ale oba obiekty działały tylko sezonowo. W 1947, Kompania Zatoki Hudsona przeniosła faktorię z zatoki Eryka do Ivujivik. Było to symboliczny moment, w którym Inuici zaczęli porzucać dotychczasowy, nomadyczny tryb życia na rzecz życia w osadzie. Dopiero w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku rząd Kanady zorganizował w osadzie służbę zdrowia i opiekę społeczną.