W latach 1986–1987 pracował jako geolog w Oddziale Dolnośląskim Państwowego Instytutu Geologicznego we Wrocławiu. Od 1994 jest kierownikiem pracowni, a następnie od 1998 Zakładu Geologii Stosowanej Uniwersytetu Wrocławskiego. Był twórcą specjalizacji w zakresie geochemii środowiska i gospodarki odpadami. Ponadto zorganizował studium doktoranckie ochrony środowiska. W 2008 został dyrektorem Międzywydziałowego Studium Ochrony Środowiska Uniwersytetu Wrocławskiego. W tym samym roku objął funkcję dyrektora ds. czystych technologii węglowych we Wrocławskim Centrum Badań EIT+, a w 2009 funkcję dyrektora Wrocławskiego Ośrodka Regionalnej Wspólnoty Wdrożeń Innowacji w Klimatycznym KIC.

Od 1980 działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów, a następnie wstąpił do NSZZ „Solidarność”. W latach 2005–2007 sprawował urząd podsekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska, pełniąc równocześnie funkcję głównego geologa kraju. W wyborach parlamentarnych w 2011 został liczbą 22 381 głosów wybrany do Sejmu jako bezpartyjny kandydat z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu wrocławskim. W Sejmie VII kadencji przystąpił do klubu parlamentarnego Solidarna Polska.