thumb|Mina kontaktowa wz. 08/39 (Skansen Broni Morskiej, Hel) Mina kontaktowa wz. 08 była opracowaną w Rosji morską kotwiczną miną z zapalnikiem galwaniczno-uderzeniowym, używaną w swoich odmianach podczas I i II wojny światowej. Używana i produkowana była w okresie międzywojennym również w Polsce. W latach 30. mina została zmodernizowana w ZSRR, jako mina wz. 08/39. Przeznaczona do niszczenia okrętów nawodnych, jak i podwodnych o średniej i małej wyporności.
Rozwój i użycie w Rosji i ZSRR Konstrukcja miny wywodzi się z rosyjskiej miny wz. 1898 (obrazca 1898 g.). W stosunku do używanych poprzednio w Rosji min Hertza, wprowadziła ona kulistą formę korpusu oraz, co istotniejsze, prosty automatyczny mechanizm nastawiania głębokości postawienia, autorstwa kapitana N. Azarowa. Zasada działania mechanizmu pozostała niezmieniona od tej pory i polegała na tym, kotwica miała bęben z rozwijaną minliną, na której końcu była przymocowana mina, mająca dodatnią pływalność. Po wrzuceniu miny do wody, wypływała ona na powierzchnię, a kotwica opadała, rozwijając minlinę. Głębokość postawienia była ustawiana za pomocą linki z ciężarkiem, który najpierw wpadał do wody i dzięki opływowemu kształtowi wyprzedzał kotwicę.