Szybko spostrzegł, że treści wyrażane za jej pomocą często stały w sprzeczności do tych zawartych w wypowiedziach słownych. Kiedy był jeszcze całkowicie sparaliżowany, pragnął wyjrzeć przez okno i zauważył, że fotel delikatnie poruszył się. Erickson zaczął przywoływać „cielesne wspomnienia” aktywności mięśniowej własnego organizmu. Koncentrując się na nich zaczął powoli odzyskiwać kontrolę nad częściami ciała, aż do momentu gdy był w stanie mówić i poruszać rękoma. W 1921 roku, po prawie dwunastu miesiącach ćwiczeń, rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Wisconsin. Mając trudności z poruszaniem się postanowił wzmocnić swoje ciało. 15 czerwca 1922 roku, z prowiantem na dwa tygodnie i zaledwie pięcioma dolarami w kieszeni, podjął samotną podróż kajakiem. W ciągu dziesięciu tygodni przepłynął ponad dwa tysiące kilometrów. Z tej wymagającej wyprawy powrócił znacznie silniejszy.
W trakcie studiów ożenił się z Helen Hutton, z którą miał trójkę dzieci – Alberta, Lance’a i Carol. Małżeństwo zakończyło się, po dziesięciu latach, w 1935 roku. Rok później poślubił Elizabeth (Betty) Moore, z którą miał piątkę dzieci – Betty Alice, Allana, Roberta, Roksanę oraz KrystynęZeig J., Munion M. (2005). Milton H. Erickson. Gdańsk: GWP..