Jego ciągłe wędrówki i sposób w jaki komunikuje się z resztą wspólnoty przeobrażają go w swego rodzaju pośrednika, który jednoczy i zespala ze sobą oddalone od siebie plemienia. Stanowi niezastąpione, jedyne w swoim rodzaju źródło informacji, które w oczach mieszkańców wioski czyni go mentorem, przewodnikiem, a nawet mędrcem. To właśnie od jego przekazu zależy dalsza przyszłość całej indiańskiej społeczności. Ukazana w ten sposób zostaje potęga słowa mówionego i szczególne znaczenie wypowiedzi ustnej jako jednego ze sposobów komunikacji
Krytyczny odbiór utworu Powieść zyskała opinię wielu krytyków literackich. Ursula K. Le Guin, recenzentka i korespondentka „NY Times” krótko podsumowała swoje refleksje na temat noweli opisując ją jako dzieło należące do gatunku science fiction. Wydała książce znakomitą recenzję chwaląc m.in. zdolność Vargasa Llosy do dyskusji na temat roli białego człowieka i wpływów zachodniej kultury na społeczności prymitywne. „W mojej ocenie jest to najbardziej ujmująca i przystępna książka Vargas'a Llosy. Fakt, że porusza temat tak ważny i aktualny, dodatkowo uwydatnia piękno słowa pisanego.