Anton am Arlberg i 30 grudnia 1995 roku w Semmering ponownie była najlepsza, 29 grudnia 1995 roku w Semmering była druga, a 7 stycznia 1996 roku w Mariborze, 14 stycznia 1996 roku w Garmisch-Partenkirchen i 19 stycznia 1997 roku w Zwiesel zajmowała trzecią pozycję. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1995/1996, kiedy to zajęła 11. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu zdobyła Małą Kryształową Kulę.
W lutym 1993 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Morioce, gdzie wywalczyła brązowy medal w slalomie. Uległa tam jedynie innej Austriaczce, Karin Buder oraz Julie Parisien z USA. Przewaga Eder nad czwartą w klasyfikacji Kristiną Andersson ze Szwecji wyniosła zaledwie 0,04 sekundy. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w swej koronnej konkurencji zdobyła srebrny medal. Po pierwszym przejeździe zajmowała trzecie miejsce, tracąc 0,54 sekundy do prowadzącej Katji Koren ze Słowenii. W drugim w przejeździe uzyskała drugi wynik, co dało jej drugi łączny czas. Ostatecznie na podium rozdzieliła Vreni Schneider ze Szwajcarii oraz Katję Koren. Był to jej jedyny start olimpijski. W slalomie zajęła także siódme miejsce na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 1996 roku i piąte na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Sestriere.