W latach 30. był prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Dowborczyków „Ku Chwale Ojczyzny”Dziennik Wileński, R.22, nr 22 (23 stycznia 1938), s. 6..
Zmarł w 1941 w Warszawie. Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A18-1-20)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Awanse podporucznik (Подпоручик) – 1891 porucznik (Поручик) – 1895 sztabskapitan (Штабс-капитан) – 1897 kapitan (Капитан) – 1904 podpułkownik (Подполковник) – 1910 pułkownik (Полковник) – 1915 generał major – zatwierdzony warunkowo 25 marca 1919 generał podporucznik – zatwierdzony 1 maja 1920 ze starszeństwem z 1 kwietnia 1920 generał brygady – zatwierdzony 26 października 1923 ze starszeństwem z 1 czerwca 1919
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (17 stycznia 1938) „za zasługi na polu pracy społecznej”.
Przypisy
Bibliografia
Piotr Stawecki, Attaché wojskowi Drugiej Rzeczypospolitej, Przegląd Historyczno-Wojskowy, Nr 2 (202) z 2004. Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup.