Przebicie włócznią, też Chrystus ukrzyżowany pomiędzy dwoma złoczyńcami () – obraz flamandzkiego malarza Petera Paula Rubensa, namalowany około 1620.
Proweniencja Obraz został namalowany na zamówienie burmistrza Antwerpii Nikolaesa Rockoxa dla głównego ołtarza kościoła Braci Mniejszych w tym mieście. Podczas wojen napoleońskich dzieło trafiło do Paryża, by w 1815, po kongresie wiedeńskim, powrócić do Antwerpii do Koninklijk Museum voor Schone Kunsten (Królewskiego Muzeum Sztuk Pięknych).
Opis obrazu Obraz Rubensa przedstawia moment wbicia włóczni w bok Chrystusa przez setnika Longina (Mk 15,39) i wydarzenia tuż po śmierci Mesjasza. W centralnej części wisi na krzyżu martwy Jezus. Nad jego głową wisi tabliczka z napisem „Jezus z Nazaretu, król żydowski” w języku hebrajskim, greckim i po łacinie. Po obu stronach zostali ukrzyżowani dwaj złoczyńcy. Opisywane wydarzenia miały miejsce w wigilię święta Paschy, by ciała ukrzyżowanych nie wisiały w dzień szabatu, postanowiono połamać skazańcom nogi, aby przyspieszyć ich śmierć i zdjąć z krzyży. Do złoczyńcy po prawej stronie przystawiono drabinę, po której wszedł jeden z żołnierzy. Krzyk ukrzyżowanego świadczy, że jedna noga została już złamana, a oprawca, robiąc zamach, szykuje się do połamania drugiej.