Dobre występy na tle swojego partnera pozwoliły mu utrzymać posadę etatowego kierowcy na kolejny sezon. Drugi rok startów okazał się zdecydowanie lepszy dla Serry. W ciągu piętnastu zgłoszeń, tylko sześć razy nie zakwalifikował się do wyścigu. Ponadto podczas Grand Prix Belgii, dzięki sprzyjającym okolicznościom, zdobył swój jedyny punkt w karierze (został sklasyfikowany na szóstym miejscu). Chico Serra zapisał się również w sezonie bójką ze swoim rodakiem Raulem Boeselem, podczas Grand Prix Kanady, w wyniku wypadku spowodowanego przez drugiego z Brazylijczyków. Ostatecznie został sklasyfikowany na 16. pozycji w końcowej klasyfikacji.
Sezon 1983 był ostatnim w karierze Brazylijczyka, który po upadku swojego dawnego zespołu, podpisał kontrakt z brytyjską stajnią Arrows. Po zaledwie jednym wyścigu, o Grand Prix Brazylii, w którym Serra zajął dziewiąte miejsce, został zastąpiony przez byłego mistrza świata Alana Jonesa, w następnej eliminacji, o Grand Prix San Marino. Szybko jednak powrócił do kokpitu, bo już na następną rundę, o Grand Prix Francji.