Wieś była własnością szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodu Siedleckich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a później należała także do Konarzewskich, Złotkowskich. W latach 1447–1465 jako właściciel we wsi notowany był Mikołaj Siedlecki. W latach 1493–1526 wieś należała do kasztelana krzywińskiego Jana I Siedleckiego. W 1493 zapisał on swojej żonie Agnieszce 100 florenów węgierskich na połowie Siedlca i Czeluścina, należnej mu w działach z braćmi niedzielnymi Piotrem oraz Mikołajem. W 1494 Jan wykupił od swych sióstr stryjecznych Jadwigi, Anny, Małgorzaty, Barbary i Katarzyny, córek Mikołaja Siedleckiego połowę wsi Siedlec za 500 grzywien, a następnie sprzedał te dobra Annie wdowie po Mikołaju z zastrzeżeniem prawa odkupu za 200 grzywien.
Na przełomie XV-XVI wieku Siedlec należał do braci Siedleckich: Mikołaja, Jana oraz Piotra, którzy posiadali go na zasadzie własności wspólnej - niedziału. W latach 1493–1517 właścicielem wsi był dworzanin Aleksandra Jagiellończyka, wojski poznański, a później kaliski, Mikołaj Siedlecki, rodzony brat Jana I oraz Piotra Siedleckich. W latach 1493–1497 wieś współnależała także do kolejnego z braci Siedleckich Piotra - komandora joannitów poznańskich.