w obrębie eparchii irkuckiej został powołany wikariat kodiacki, na czele którego miał stanąć jako biskup pomocniczy eparchii irkuckiej archimandryta Joazaf. Jego chirotonia miała miejsce 10 kwietnia 1799 r. w Irkucku, jednak w drodze powrotnej hierarcha zginął w czasie burzy morskiej. Żaden biskup nie został mianowany na jego miejsce; w 1811 r. Świątobliwy Synod Rządzący Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego ostatecznie zlikwidował wikariat, pozostawiając misję bez hierarchicznego nadzoru. Znaczącym utrudnieniem dla pracy misyjnej stał się również konflikt między mnichami a rosyjskimi kolonizatorami; zakonnicy wielokrotnie apelowali do rosyjskiej administracji o lepsze traktowanie rdzennych mieszkańców Alaski, zmuszanych przez Rosjan do ciężkiej pracy. W 1800 r. dyrektor Kompanii Rosyjsko-Amerykańskiej, koordynującej działalność kolonizacyjną, Aleksandr Baranow, uwięził mnichów i zabronił im kontaktów z miejscową ludnością. Działalność misyjną kontynuował jedynie mnich German (Herman). Opuścił on Kodiak i zamieszkał samotnie na wyspie Spruce, wśród Aleutów, gdzie pozostał do śmierci w 1837 r..