w tym okresie Rosyjski Kościół Prawosławny znacząco zmodyfikował również priorytety pracy misyjnej. Kapłani prawosławni zaczęli prowadzić pracę misyjną wśród greckokatolickich emigrantów z Galicji, Rusi Węgierskiej i Bukowiny, pozyskując tym samym (od 1894 do początku lat 30. XX wieku) od ok. 90 tys. D. Pospielovsky, The Russian Church..., t. II, ss. 280–281The Ukrainian Religious Experience. Tradition and the Canadian Cultural Context, ss. 114–116 do nawet 200 tys. nowych wiernychB. Wójtowicz-Huber: "Ojcowie narodu". Duchowieństwo greckokatolickie w ruchu narodowym Rusinów galicyjskich (1867–1918). Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2008, s. 178. .. Znaczącą postacią w procesie konwersji grekokatolików był były kapłan tego wyznania, który przyjął prawosławie – ks. Alexis TothG. A. Grey, Portrety świętych Ameryki, ss. 49–52.
Powstały również parafie przeznaczone dla prawosławnych emigrantów z Bałkanów i Bliskiego Wschodu. W związku z tym praca ukierunkowana na nawracanie ludów rdzennych została w dużej mierze zarzucona. Natomiast ogólna liczba wiernych wzrosła o blisko kilkaset tysięcy osób. Były to osoby różnej narodowości, co doprowadziło do powstania w USA pierwszych wieloetnicznych parafii prawosławnych.