Systematyka filogenetyczna była początkowo przewidziana jako zasady i metody, którymi rekonstruuje się przebieg filogenezy i przekształca go w hierarchiczną klasyfikację.

Wydanie książki Grundzüge einer Theorie der Phylogenetischen Systematik w 1950 roku pozostało praktycznie niezauważone w społeczności naukowej poza kręgami entomologicznymi. Wówczas pojęcia „apomorficzny” i „plezjomorficzny” wciąż służyły do określania taksonów, dopiero w 1952 roku przypisano je do cech, tym samym umożliwiając po raz pierwszy zrekonstruowanie powiązań filogenetycznych. Hennig stał się bardziej znany dopiero po ukazaniu się w 1966 roku angielskiego tłumaczenia jego drugiej książki, nieopublikowanej w swoim oryginalnym języku aż do 1982 roku.