Nikołaj Piotrowicz Kamanin, (ur. w m. Melenki w guberni włodzimierskiej, zm. 11 marca 1982 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał pułkownik lotnictwa, szef radzieckiego oddziału kosmonautów w latach 1966–1971, Bohater Związku Radzieckiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. W 1927 wstąpił do Armii Czerwonej. Całą swoją służbę wojskową pełnił w siłach powietrznych. W 1928 ukończył Leningradzką Wojskowo-Teoretyczną Szkołę Czerwonej Floty Powietrznej, a w 1929 – II Oficerską Szkołę Lotniczą w Borysoglebsku.
Od 1930 służył jako pilot w 1 samodzielnej eskadrze lotnictwa myśliwskiego w m. Primorie na Dalekim Wschodzie. Od 1931 kierował grupą poszukiwawczo-ratowniczą. Wyróżnił się w przeprowadzaniu lotów nocnych oraz w trudnych warunkach atmosferycznych. Za wzorowe wypełnianie zadań otrzymał w nagrodę rower. W październiku 1931 został dowódcą klucza. W 1932 został członkiem WKP(b). Stał się znany po przyznaniu mu tytułu Bohatera Związku Radzieckiego (20 kwietnia 1934, Medal „Złota Gwiazda” z numerem 2) za dowodzenie lotniczą akcją ratunkową arktycznej ekspedycji statkiem SS Czeluskin. Kamanin dziewięć razy lądował na dryfującej krze lodowej, ratując 34 członków ekspedycji.