1 września 1961 r. jednak, Związek Radziecki złamał własne moratorium wprowadzając w życie plan 45 regularnych testów broni atomowej w ciągu 65 dni. Jednym z tych testów był największy w historii wybuch jądrowy bomby termojądrowej znanej pod nazwą „car bomba” o mocy 58 megaton. Dla wojskowych i cywilnych specjalistów na całym świecie było oczywiste, że przeprowadzenie tak dużej serii wybuchów, w tak krótkim czasie i na tak ogromną skalę, musiało być wynikiem długich i dokładnych przygotowań już w trakcie obowiązywania moratorium. W takiej sytuacji, 5 września 1961 roku ówczesny prezydent John F. Kennedy ogłosił, że Stany Zjednoczone są zmuszone do wznowienia testów jądrowych, a 10 dni później na mieszczącym się na pustyni Nevada poligonie jądrowym, przeprowadzono pierwszy z nowej serii testów podziemnych.
Operacja Dominik Frigate Bird 6 maja 1962 operujący w składzie Joint Task Force 8 (JTF-8) okręt podwodny typu Ethan Allen USS „Ethan Allen” (SSBN-608), po raz pierwszy i jedyny w historii przeprowadził pełny test amerykańskiego strategicznego systemu balistycznego Polaris. Pocisk Polaris A-1 z jedną głowicą o mocy 600 Kt, odpalony został spod wody w oceanie Spokojnym, a głowica zdetonowała swój nuklearny ładunek jądrowy w pobliżu Wyspy Bożego Narodzenia na południowym Pacyfiku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańskie testy broni jądrowej Kategoria:System rakietowy Polaris/Poseidon Kategoria:Wydarzenia 1962