Program czasopisma, nadany przez Calliera, był dość wyjątkowy, jak na warunki w jakich ono funkcjonowało. Był to program jednoznacznie nastawiony na walkę o wolność Polski, co w pozytywistycznie nastawionym Poznaniu było wyjątkowe. Z uwagi na fakt zakazu publikowania materiałów politycznych, program realizowano poprzez literaturę. Pismo zbierało bardzo pozytywne recenzje. Realizowane idee zostały jednak szybko dostrzeżone przez władze pruskie. Sądowy nakaz opuszczenia granic państwa otrzymali niektórzy współpracownicy pisma. Redakcję w 1873 objął W.M.Olendzki, który nieco złagodził program Calliera. Uważał, że oparcie w walce z żywiołem pruskim należy znaleźć w słowianofilstwie i duchu pozytywistycznym. Pod koniec 1873 Olendzki opuścił redakcję, a w początkach 1874 stanowisko redaktora naczelnego objął Władysław Chotomski i po kilku miesiącach odkupił wydawnictwo od Calliera. Tygodnik nie miał już jednak wystarczającej bazy czytelników, która ostatecznie stopniała po zakończeniu publikowania w odcinkach powieści W przededniu Iwana Turgieniewa. We wrześniu 1874 czasopismo przestało wychodzić.