Dziewczyna z Zachodu (wł. La fanciulla del West) – opera w 3 aktach Giacoma Pucciniego z 1910 roku.
Akcja opery rozgrywa się w Kalifornii, podczas gorączki złota (1848–1849).
Treść Akt I Grupa górników złota wchodzi do salonu „Polka" po dniu pracy w kopalni (Hello! Hello! Alla „Polka”). Po przejmującej piosence wędrownego śpiewaka Jake’a Wallace’a (Che faranno i vecchi miei), jeden z górników, Jim Larkens, jeszcze bardziej tęskni za domem i swoimi najbliższymi, dlatego też reszta górników zbiera między sobą wystarczająco dużo pieniędzy, aby mógł wrócić do domu (Jim, perchè piangi?).
Grupa górników gra w karty. Odkrywają, że jeden z graczy, Sid, oszukuje w grze w faraona i chcą go zaatakować. Szeryf Jack Rance uspokaja wszystkich i szpilką przypina dwie karty do kurtki Sida jako znak oszusta.
Agent Wells Fargo, Ashby, wchodzi i ogłasza, że ściga bandytę Ramerreza i jego gang Meksykanów. Rance wznosi toast za Minnie, dziewczynę, właścicielkę salonu, jako swą przyszłą żonę, co wzbudza w Sonorze zazdrość. Dwóch mężczyzn zaczyna walczyć. Rance wyciąga rewolwer, ale w tym momencie pada niespodziewany strzał. To Minnie stoi z pistoletem w dłoni (Hello, Minnie!).