Rozgrywka Doom II nie różni się znacząco od swojego poprzednika – grafika niewiele się zmieniła, nie zastosowano żadnych nowszych technologii, nie zmieniła się także sama rozgrywka. Gra nadal polegała na przechodzeniu z góry ustalonych poziomów, odnajdywaniu kluczy i różnych przejść oraz zabijaniu hord potworów. Do uzbrojenia dodana została strzelba-dwururka. Pojawiło się również kilku nowych przeciwników: Heavy Weapon Dude, Hell Knight, Pain Elemental, Mancubus, Revenant, Arachnotron, Arch-Vile i Wolfenstein SS (z Wolfensteina 3D). Ostatecznie gracz spotyka finałowego bossa – Icon of Sin – gigantyczną ścianę z wizerunkiem czaszki kozła. Wewnątrz znajduje się żart twórców – głowa Johna Romero nabita na szpic.
Odbiór gry
Gra spotkała się z pozytywnym odbiorem recenzentów, uzyskując według agregatora Metacritic średnią z 5 ocen wynoszącą 83/100 punktów oraz 95% z 3 recenzji według serwisu GameRankings. W 1995 roku Doom II zdobył nagrodę Origins Award w kategorii „najlepsza gra komputerowa fantasy lub science fiction 1994 roku”. W