ich nazwiska wyryto na cokole. Plac od tego momentu urzędowo był określany jako Wilhelmsplatz. Po zakończeniu I wojny światowej pomnik został w 1920 roku uszkodzony podczas próby wysadzenia go w powietrze przez środowiska powstańcze. Do dzisiaj zachował się jedynie jego cokół (znajdujący się obecnie na terenie Skansenu Maszyn Parowych przy Zabytkowej Kopalni Srebra).
Po śmierci marszałka Józefa Piłsudskiego w maju 1935 roku radni frakcji polskiej w tarnogórskiej radzie miasta zaproponowali wybudowanie na Placu Wolności monumentu poświęconego pamięci wodza. Do budowy pomnika nigdy jednak nie doszło.
Po II wojnie światowej na placu Wolności zbudowano pomnik żołnierzy Armii Czerwonej, mający być formą hołdu złożonego „radzieckim wyzwolicielom”. Według wspomnień mieszkańców początkowo Pomnik Wdzięczności miał być zbudowany z metalowych łusek pocisków i bomb, które rozsiane były po wojnie po całym mieście. Tuż po wojnie pomnik został wysadzony w powietrze przez członków podziemia antykomunistycznego. Sprawcy zostali ujęci, a na placu Wolności zbudowano nowy, betonowy pomnik w postaci białego obelisku na podstawie w kształcie pięcioramiennej gwiazdy koloru czerwonego.