thumb|Grób Piotra Pręgowskiego Piotr Pręgowski (ur. 31 stycznia 1874 w Czerwińsku, zm. 25 stycznia 1945 w Warszawie) – polski lekarz neurolog i psychiatra, działacz społeczny i polityczny, publicysta.
Życiorys Syn Mikołaja Pręgowskiego i Marii z domu Pielacińskiej. Ukończył gimnazjum w Warszawie i rozpoczął studia medyczne na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Brał udział w manifestacji patriotycznej z okazji setnej rocznicy insurekcji kościuszkowskiej 17 kwietnia 1894, został aresztowany, skazany na dwa miesiące więzienia i dwa lata zesłania w głąb Rosji. Z zesłania uciekł, od 1895 studiował filozofię i prawo na Uniwersytecie Lwowskim pod kierunkiem Kazimierza Twardowskiego, i był pierwszym promowanym na tej uczelni doktorem filozofii.
W latach 1900–1903 specjalizował się w psychiatrii w Heidelbergu u Emila Kraepelina. W 1903 roku brał udział w XIV międzynarodowym kongresie lekarskim w Madrycie. Od 1904 do 1906 w Monachium, m.in. w Instytucie Fizykalno-Terapeutycznym u Hermanna Riedera. Po otrzymaniu pozwolenia na powrót do kraju od ministra Światopołk-Mirskiego wrócił do Warszawy, w 1908 roku został ordynatorem Szpitala św. Jana Bożego, w 1912 otworzył prywatny zakład dla nerwowo i umysłowo chorych „Marjówka” pod adresem Dolna 17.